San

San is mijn derde Aussie. Nadat ik het agility-virus flink te pakken had gekregen met Juno en Kai, hoopte ik wat meer power en drive te vinden in mijn volgende Aussie. Ik heb jarenlang gezocht en onderzocht, en noemde dat volgende onbekende wezen lange tijd mijn “nummer drie”.

San, of 三, betekent “drie” in het Japans.

Nou, met mijn nummer drie kreeg ik waar ik om vroeg… en zoveel meer.

“Belachelijk braaf”

San werd geboren in het “B-nest”, vandaar zijn stamboomnaam “Bold and Brave”. Ik zou San echter niet echt als bold of brave beschrijven. 🤭 Hij is lief, gevoelig en kijkt de kat uit de boom. Hij was de perfecte aanvulling op mijn duo destijds, met de tolerantie om met Juno’s… eigenaardigheden 😅 om te gaan zonder de behoefte te voelen om haar uit te dagen, en tegelijkertijd de rustige, langzamere Kai de rust en ruimte te geven die hij weer nodig had. San heeft altijd goed andere honden kunnen lezen, van nature conflictvermijdend.

San kreeg al snel de bijnaam “belachelijk braaf”, een veel beter passende naam voor hem dan bold and brave.

De beste agilitypartner die ik me kan wensen

Als puppy was San al gezegend met een hoop eigenschappen waar ik verder op kon bouwen, zodat hij zich kon ontplooien tot een fantastische sporthond.

Hij kwam met geweldige speelgoed- en voerdrive en een gretigheid om met mij samen te werken die gewoon voorgeïnstalleerd leek. Hij heeft ook altijd een goede balans en coördinatie gehad, wat enorm hielp bij zijn running contacts en sprongtechniek. Het mag duidelijk zijn dat zijn atletische bouw ook erg helpt.

San wil het altijd echt, echt graag goed doen. Hij is een gevoelige hond, dus ik moest zijn zelfvertrouwen beschermen vooral toen hij nog jong was. Gelukkig is hij met de tijd veel weerbaarder geworden. Hij houdt van spelletjes, dus we speelden veel spelletjes waarbij hij echt moest luisteren om het “goed te doen”, en die basis hielp hem enorm om later naar mijn verbale commando’s te kunnen luisteren op het agilityparcours.

Werken met vee

Ik heb me met San op agility gericht omdat dat mijn passie is, maar ik heb ook een beetje schapenhoeden met hem gedaan. Hij had zeker interesse in het werken met vee en zijn werkdrive en gehoorzaamheid zijn niet anders in deze sport. Ik werk momenteel niet meer met hem op vee maar misschien pak ik het in de toekomst weer op. Het is absoluut gebrek aan tijd en middelen. Deze hond kan per slot van rekening alles!

In het dagelijks leven

Voor mij zijn mijn honden altijd allereerst gewoon huisdieren. Daarna komt pas de sport, en als laatste staat de fok. Persoonlijk heeft het voor mij weinig nut om een geweldige agilityhond te hebben als je niet met ze in één huis kunt leven!

Gelukkig is San ook een plezier om mee samen te wonen. Hij heeft een geweldige uit-knop en schikt zich prima naar een paar dagen niks doen. Maar mocht je zin hebben in een spelletje, dag of nacht, meneer doet mee!

Hij was vroeger behoorlijk onverschillig tegenover vreemden, zoals in de rasstandaard staat: gereserveerd. Hij was niet angstig maar anderen boeiden hem gewoon niet 😅 Door de jaren heen is hij echter een stuk opener geworden. San is een echte knuffelkont geworden voor de mensen die hij kent, en als je je niet teveel opdringt, ook voor de mensen die hij niet kent!

Hij is eerlijk tegen andere honden en spreekt de hondentaal heel goed. San traint met een andere intacte reu en ze negeren elkaar volledig. 😅

Laat me dan wat beelden zien…

Graag! 😁

San’s ATCH video - die hij vrij laat op 4-jarige leeftijd afmaakte, omdat ik veel ASCA wedstrijden heb gemist vanwege mijn heupblessure:

Deze video maakte ik toen San twee jaar oud werd. Ik was zo trots op wat hij al kon, en zo consistent! We zaten nog grotendeels in Corona lockdown op dat moment dus dit is allemaal trainingsbeeldmateriaal:

Een van Sans eerste workshops, puppy bootcamp op 8 maanden oud. Ik vond zijn focus geweldig in deze nieuwe drukke dubbele arena omgeving: